Kazanabilme Sanatı

Hayatta her zaman her şey istediğin gibi olmaz. Düşünür , hayal edersin ama farklı durumlar oluşabilir. İşte o anda bir yönetici artık yönetici değildir. İdarecidir. Durumu idare etmek zorundadır. Ya da görevi bırakmak!!!

Güzel bir pazar akşamı , her şey istediğimiz gibi. Uygun gün , uygun saat. Cezalı oyuncumuz da yok. Kazanırsak zirveyle fark 3 puana inecek. Sorun nedir bilinmez taraftar yine beklendiği seviyede değil. Az ama öz taraftar yerini almıştı yine. Bu şartlarda maça başlamıştık. Çift forvetli başlamış olmamız maçı kazanma isteğimizi gösteriyordu. Beklentiler yükselmişti.

Daha maçın 10. Dakikasında talihsiz bir penaltıyla geriye düştük. Bu sahneye alışıktık. Kolay olan işler bize göre değildi. Ama taktik yok , yine mucizelere kalmıştık. Mucizenin adı Mevlüt. Kornerden tecrübe kokan bir vuruşla golü atmıştı. Bu gol takımı ateşlemişti. Sürekli baskı uygular olduk. Rakip karşılık veremiyordu. Özlediğimiz takımımız sahadaydı. Nitekim bu çabaların meyvesi devrenin sonunda gelmişti. Rakibin kazandığı penaltıya benzer bir pozisyonda biz de penaltı kazanmıştık. Golcümüz Doukara gerekeni yapıp devreyi önde bitirmemizi sağladı.

İkinci yarı ezberlediğimiz şekilde öne geçmiş ve korumaya yönelik oyun oynamaya başlamıştık. Doğal olarak kalemizde bolca pozisyon bulduk. Neyse ki kötü bir şey olmadı. Bülent hoca burada yöneticilikten çok idareci yönünü gösterdi. Geride kalan iç saha maçları gibi yine geri dönüş tamamlanmış oldu. 3 puanı almış üst sıralara yaklaşmıştık.

Maç sonu mutluyduk. Kazanmıştık her şey yolundaydı. Yolunda mıydı? Bence değil. Düşündürücü bir gerçek vardı. Bir taktiğimiz var gibi o da net bir taktik değil. Ama B planımız yok. Sonuç olarak kazanabilme sanatı uyguluyoruz. Bunu da başarıyoruz. Bu hep böyle gitmez. Bülent hoca rakibe göre taktik çalışması yapıp uygulamalı. Aksi takdirde bir düşersek tam düşeriz!!!

Futbolcularımızı , teknik kadromuzu , başkanımızı ve tabii ki cefakar taraftarımızı tebrik ediyorum. Fırsatı olduğu halde maça gelmeyenlere ve İstanbul takımı sevdalılarına bir çift sözüm var. Şehrinizin takımı hani su düşecek dediğiniz takım var ya o takım zirveden bir galibiyet uzakta. Zor evrelerden geçtik , geçiyoruz. Bugünlerde vicdan muhasebesi yapın , oturun düşünün. Şehrimizin sembolüne sahip çıkalım. Stadı dolduralım. Bugün olmasa da belki bir gün olacak. Önce dedim , tekrar diyorum ve hep diyeceğim!!!

UMUTSUZLUK BİZE YASAK ÇÜNKÜ BİZ ANTALYASPORUZ!